کلبه ی صفای دل عسل

یک دقیقه سکوت به خاطر امیدهایی که به نا امیدی مبدل شد

یک دقیقه سکوت به خاطر پرنده ی کوچک خوشبختی که هر گاه بر بامی نشست

با سنگ از او پذیرایی کردند

یک دقیقه سکوت به خاطر شب هایی که با اندوه سپری شدند.

یک دقیقه سکوت به خاطر قلبی که زیر پای کسانی که دوستشان داشت له شد.

یک دقیقه سکوت به خاطر چشمانی که همیشه بارانی ماندند.

یک دقیقه سکوت به احترام کسانی که زندگیشان را وقف کمک کردن به انسان های

دردمند می کنند در حالی که خود دردمندترین اند

یک دقیقه سکوت به احترام کسانی که شادی خود را به بهای ناراحت کردن یکدیگر

به دست می آورند. یک دقیقه سکوت به احترام دوستانی که که هر گاه به آن ها

احتیاج داشتم بهترینشان تنهایی بود.

یک دقیقه سکوت به احترام دفتری که فقط برای نوشتن دردها گشوده می شود.

یک دقیقه سکوت برای رویاهای شیرین کودکی، که هرگز باز نخواهند گشت.

یک دقیقه سکوت برای صداقت که این روز ها وجودی فراموش شده است..

یک دقیقه سکوت به خاطر انسان بودن.

یک دقیقه سکوت به خاطر حرف های نگفته.

یک دقیقه سکوت به احترام کلمه ی "دوست" که هیچ کس معنی آن را درست نفهمید.

یک دقیقه سکوت برای ظلمت و تاریکی شب، که با دستان سخاوتمند سیاهش همه ی

تفاوت ها را می پوشانـد

یک دقیقه سکوت برای همه ی کسانی که هرگز نفهمیدند کسی آنان را دوست دارد

یک دقیقه سکوت برای سینه های تنگی که از غربت در حال ویرانی اند.

یک دقیقه سکوت به خاطرکودکی که ازپشت پنجره ی غبارگرفته باران رانظاره میکند.

یک دقیقه سکوت برای تمام لحظه های از دست رفته ی عمر

یک دقیقه سکوت برای تمام کسانی که امروز زندگانی را وداع گفتند.

یک دقیقه سکوت به احترام احساسهايی که هرگز بيان نشدند.

یک دقیقه سکوت به احترام تمام کسانی که سکوت کردند.

 یک دقیقه سکوت به احترام هر چی درويش. یک دقیقه سکوت و...

یک دقیقه سکوت به احترام تمام سکوتهايم........