زندگی
زندگی
در راه دیروز به فردا زیر درختی فرود میآیم؛
بر سایهاش
برای لحظهای کوتاه از زندگیام؛
اندیشه کنان به راهِ خویش،
اندیشه کنان به مقصدِ خویش،
اندیشه کنان به راهی که پس پشت نهادم،
اندیشه کنان به تمامی آنچه در حاشیه ی راه رسته است
آنچه شایسته ی تحسین است؛
نه بایستۀ تاراج شدن،
آنچه شایسته ی عشق ورزیدن است؛
نه بایسته ی کجاندیشی،
آنچه شایسته یزدم به جای ماندن در خاطره است؛
نه بایستۀ به سرقت بُردن.
در راه دیروز به فردا
زیر درخت زندگیام فرود میآیم؛
در سایهاش،
برای لحظهای از فرصتم.
+ نوشته شده در جمعه بیستم آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:28 توسط عسل
|
از پنجره روزگار به درخت عمر که می نگرم